به نظر متی/21 ، لوقا/19 و یوحنا/12، عیسایِ انقلابی همزمان با جشن سالروز عید سالانه یهود و اجتماع عظیم ایشان در معبد اورشلیم، وارد صحن بیت المقدس می شود و تخت گاهِ تمام صرافان و کبوتر فروشان را واژگون می سازد و فریاد می زند: «مگر نوشته نشده که خانه ی من، خانه ی عبادتِ تمامی امت ها نام دارد؛ اما شما آنرا مغازه ی دزدان ساخته اید!»

طعنه زنی به دینیاران (احبار و روحانیتِ) یهودی، اقدام دیگر عیسی در براندازی ساختمان شیک یهودیت و تیشه زنی بر این بنای مرتفع بود. او از دینیاران شروع کرد و زنهارشان داد: « وای بر شما ای کاتبان و فریسیان ریاکار! که نعناع و شبت و زیره را عُشر می دهید؛ اما اعظم احکام شریعت؛ یعنی عدالت و رحمت و ایمان را ترک کرده اید.

ای رهنمایان! که پشه را صافی می کنید شتر را فرو می برید و بیرون پیاله و بشقاب را پاک می نمایید حال آنکه درون آنها مملوّ از جبر و ظلم است. ای ریاکاران که چون قبور سفید شده می باشید که از بیرون نیکو می نماید لیکن از درون از استخوانهای مردگان پُر از نجاست است.(متی: 28/23)

اولین و آخرین فریاد عیسا بر سر همان قشری فرود می آمد که  اتفاقاً دینیار هم بودند. تأکید عیسا بر آن بود که دیدِ پیروان را از ظاهر امور به باطنِ آن هم بگسلاند تا مباد روزی، جماعتی بر گِرد کعبه ای بچرخند و فقط از گـَرد آن نصیب برند.  

ریاورزی و فریبکاری دینیاران، در اسلام عزیز و حتی در میان برخی خُمس بگیران و وعاظ شریفِ شیعی و مداحان چاپلوسِ خودمان هم هست که داستانش بماند!

آه از این واعظان منبر کوب   ***   شرمشان نیست خود ز منبر و چوب

بر سرِ منبر و مقام رسول   ***   نتوان رفتن از طریق فضول

واعظی؟ خود کن آنچه می گویی   ***   نکنی دردِ سر چه می جویی؟

چه دهی دین و باغ ورز چه کنی؟   ***   دَم و دستار چار گز چه کنی؟ (اوحدی،قرن8)

عیسی ع برای اظهار پیام اش از مراکز تبلیغی یهود در کفرناحوم آغاز کرد و از کنیسه ها؛ گرچه بعدها بدین منظور سر بازار و مزارع هم می رفت.

خاصیت تعالیم وی هم چیزی نبود الا سادگی در تعلیم با ارائه تمثیلات ساده. و مبانی دینی اش ــ آنچنانکه از دل اناجیل بر می آید ــ یکی این بود که: حقیقت مذهب در دل آدمی است؛ پس وی پی استدلال های پیچیده برای اثبات خدا و خودش نرفت و یکسره از صفات خدا می گفت، و دوم: تجدید نظر و تکمیل احکام عبریان و شریعت موسوی و بازبینی و بیان با زبانی دگر.(متی ۵/۱۸: گمان مبرید آمده ام تورات یا صحف انبیا را باطل سازم. نیامده ام تا باطل سازم بلکه تا تمام کنم.)

اولین اقدام تحریک آمیز وی هم این بود که عیسی در روز سبت به مزرعه رفته و کشاورزی نمود. یهودیان معترض از فرقه فریسی را ندا داد که: سبت به جهت انسان مقرر شد و نه انسان برای سبت؛ پس پسر انسان مالک روز سبت است. 

شور بعدی وی معالجه بیماران در سبت بود که امری حرام شمرده می شد. فریسیان، حواریون را دیدند که بدون رعایت شریعت موسوی، دست ناشسته غذا می خورند، و عیسی و اتباع وی را به تسامح و اهمال دینی متهم کردند.

عیسی البته در جواب شان گفت: هیچ چیزی نیست که از بیرون آدم داخل شده وی را نجس کند؛ بلکه آن نجس کننده ها آنها یند که از درون آدمی ساطع می شوند و ممکن است ناپاکی آرند مثل خیال زنا و دزدی: « شنیده اید که به اولین (موسی) گفته شده زنا مکن! لیکن من به شما می گویم هر کسی که به زنی نظر شهوت آلود اندازد همان دم در دل خود با او زنا کرده است. متی ۵/۲۸»