کوه سینا(جبل حوریب) نزدیک دهانه خلیج عقبه یا به قولی جنوب بحر المیت است. و همانجاست اطاق ملاقات موسی و خدایش. یهوه که جماعت مؤمنان را از آزار مصریان رهانده و به ایشان آزادی بخشید،اراده کرد در آنجا با آزادگانش میثاق بندد.

موسی قومش را در خیمه گاهش رها کرده به دیدار یار بر فراز قله شد تا با وی تکلم کند. الواح و صحف تورات یا همان قانون موسوی نازل شد تا چشم مؤمنان از دیده خدای شان فاصله نگیرد و به جای طبیعت پرستی دیرینه، مشغول خدای طبیعت آفرین باشند.

موسی همسان برادران نامه رسانش(پیامبران متقدم) با جنس خدایی تماس گرفت که برتر از عوامل طبیعی بود. و این دید و بازدید متحیرانه برای بشر، تذکر خوبی بود تا خدای بشر نه در قعر آسمان ها که در همین نزدیکی لانه داشته باشد. (کاش کسی حوصله می کرد اندکی در مورد مکاشفات و الهامات غیبی می نوشت)

بنا به روایت تورات فضای تماس موسی و خدایش، آکنده از دود بود؛ زیرا خداوند، آتش بر کوه زد.(سفر خروج، باب۱۹، آیه۱۸) و ((جلال خداوندی بر کوه سینا جای گرفت و تا شش روز پوشیده از ابر بود تا اینکه روز هفتم موسی را از میان ابر ندا در داد. منظر جلال خداوندی همچون آتشی سوزان، دیدگان بنی اسرائیل را می نواخت. (سفر خروج، باب۲۴، آیه۱۶)

از آنچه میان آندو گذشت، خواهیم شنید.

آری! مصلح کل، مقیم مصر بود و در دربار فرعون، دارنده مقام. وی با کشتن یک تن مصری ــ که به یک تن عبرانی توهین کرده بود ــ به بیابان گریخت. همانجا بود که احساس کرد یهوه وی را می خواند تا او قوم را از وزش ظلم رهانیده به ساحل امن خالقشان بسپرد.(سفر خروج، باب۲،ص۳)

آنگاه که موسی نام خدای را خوهان شد جواب شنود: ((هستم آنکه هستم)). ای موسی! به بنی اسرائیل گویان شو که ((هستم)) مرا نزدتان فرستاده است.( خروج، باب۳، ص۱۴).

موسی با انقلاب فرهنگ سازش سرانجام توانست بنی اسرائیل را از بردگی بشر  به بندگی خدای، تعالی بخشد. و ایشان را در مدت چهل سال، به مرزهای سرزمین موعودشان در فلسطین برساند.

مواجهه موسی و  یهوه  در کوه حورب(سینا)، تکان دهنده ترین تماس بشر با خدای خویش را خواهيم ديد.