جمعیت كنونی یهودیان جهان حدود ۱۳ میلیون نفر است كه اكثریت آنها به ترتیب در امریكا، اسرائیل، روسیه و كشورهای اروپایی سكونت دارند و جوامع متعددی از یهودیان نیز در سایر كشورها، از جمله ایران.
سابقه حضور یهودیان در ایران به حدود ۲۷۰۰ سال پیش بازمی‏گردد و بسیاری از اماكن مقدس و تاریخی آنها در این كشور قرار دارند كه آرامگاه انبیای بنی‏اسرائیل مانند حضرت دانیال نبی در شوش، استر و مردخای در همدان و حضرت حبقوق نبی در تویسركان از این جمله‏اند.
نیز آرامگاه‏های چندین تن از علمای برجسته یهودی – هاراو اورشرگاء در یزد و حاخام ملا مشه هلوی در كاشان - در ایران قرار دارد و مورد احترام مسلمانان نیز هست.
با تشكیل مجلس شورای ملی در دوران مشروطیت، اقلیت‏های دینی از كرسی نمایندگی برخوردار شدند و كلیمیان تا به امروز در همه دورهها دارای نماینده بوده‏اند. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در مجلس خبرگان قانون اساسی نیز نماینده كلیمیان ایران حضور فعال داشت. كلیمیان طبق قانون اساسی دارای یك نماینده در مجلس شورای اسلامی هستند.
فعالیت های سیاسی، اجتماعی و شرعی جامعه كلیمی حول سه محور مرجع دینی كلیمیان، نماینده كلیمیان در مجلس شورای اسلامی و هیئت مدیره انجمن كلیمیان تهران متمركز است. هرگونه اعلام موضع یا پیگیری مسائل حقوقی، سیاسی و اجتماعی جامعه كلیمی از طریق نهادهای مذكور صورت میگیرد.
هم‏اكنون این جامعه دارای كنیسا (كنیسه)های متعدد، مدارس خاص، مجتمع‏های فرهنگی، سازمان‏های جوانان، دانشجویان و بانوان، سرای سالمندان، كتابخانه مركزی، تالار اجتماعات و فروشگاه‏های مواد گوشتی طبق شرع یهود است.
اطلاع رسانی و نشر آثار فرهنگ یهودی به صورت كتابها و نشریات متعدد با افت و خیز، همواره جریان داشته و پس از انقلاب علاوه بر بولتن‏های داخلی دوره‏ای، نشریه تموز (تا سال ۱۳۶۸) و ماهنامه افق بینا (ارگان انجمن كلیمیان از سال ۱۳۷۸) عهده‏دار این امر بوده‏اند.

شوکه می شوم وقتی بر پاره ای کاغذ (1) می خوانم علی (ع) در عصر خلافتش (656 ـ 661 م) یهودیان بابل را آزادی می بخشد و تشکیلات رأس الجالوت به رهبری «بوشنای» و مرکز گانوئیم (حوزۀ علمیۀ یهود) به رهبری «ماژ اسحاق» را رسماً می پزیرد.
رفتار انسانی توأم با مدارای مسلمانان عصر حضور با جامعۀ دگر دینان را که می نگرم بر رفتار بی مهر مسلمانان عصر غیبت حسرت می خورم که چگونه «ما» را به «من» می آویزند و ما را از خود دور.
شاید دوستانم ندانند که یهودیان مقیم کشورهای اروپایی در فاصلۀ قرون وسطی در اماکنی متمایز به دیواره های بلند به نام « گِتّو » می زیستند و چنین تحقیر آمیز با دگران معاشرت داشتند؛ اما همان زمان هم کیشان یهودی شان در سایۀ دولت اسلامی اندلس حتی به مقامات بلند اجتماعی نیز می رسیدند.(2)
جای تأمل دارد که ادیان توحیدی چگونه از هم پاشانده شدند و آن که سود برنده از این جدایی است که بود / کیست؟ و این جزایر دینی چرا شب های آرام ندارند و ... .

(1) انتظار مسیحا در آیین یهود، جولیوس گرینستون، ترجمۀ حسین توفیقی، ص 14.
(2) و در پاره ای دگر می نگرم که فردی به نام «یوسف ناسی» در دربار پادشاه عثمانی چنان به اوج رسید که سلطان عثمانی وی را به امارت بخشی از فلسطین گزارد. نگر: یهودیت، عبدالرحیم سلیمانی اردستانی، ص 284.

مهم ترین مکتب عرفانی یهود را تحت عنوان قبالا یا کابالا می شناسند که اخیراً در سراسر دنیا طرف دارانی نیز یافته است. قبالای یهود، تفسیری سرّی و قلبی از کتاب مقدس است که بسیاری از یهودیان و مسیحیان در قرون وسطی به آن باور داشتند.
این تفسیر با آنکه بسیاری می پندارند به طور شفاهی توسط حضرت ابراهیم(ع) نقل شده است، اما حقیقت آن است که در قرون وسطی در حوالی قرن هفتم میلادی به قید کتابت درآمد و تا قرن هجدهم نیز رونق داشت. اوج مکتب قبالا را باید قرون دوازدهم و سیزدهم میلادی دانست که طبق تحقیقات شولم ــ در کتابِ «جریانات بزرگ عرفان در دین یهود» اثر پرفسور گرشوم شولم، ترجمۀ فرید الدین راد مهر ــ مهم ترین متون قبالایی، از جمله کتاب زوهر، در همین دوره نوشته شده است. مکتب قبالا به شدت متاثر از مکتب نوافلاطونی است، یعنی همان فلسفه ای که در عرفان و فلسفه اسلامی و مسیحی دخیل بود.
هر متدین یهودی (اینکه می گوییم متدین به آن دلیل است که یهودیان سکولار هم داریم) در واقع مجبور خواهد بود که یا به تفسیر تلمودی از دین اعتقاد داشته باشد یا به تفسیر قبالایی از آن. به عبارتی یا باید قائل به تفسیری شریعتمدار از دین باشد که در این صورت اعمال و رفتار و جهان بینی خود را بر اساس کتاب فقهی تلمود هماهنگ خواهد کرد یا اینکه فردی با گرایش های عرفانی باشد و خود را با نگرش طرح شده در قبالا هماهنگ سازد.
در فصل چهارم کتاب یاد شده درباره چگونگی ظهور آیین قبالا آمده است؛ «حوالی سال ۱۲۰۰، آغاز ظهور آن دسته از پیروان مکتب قبالا بود که به عنوان گروه عرفانی متمایزی که گرچه شمار معتنابهی نبودند ولی به هر حال شهرت قابل ملاحظه ای در بسیاری از بخش های جنوب فرانسه و اسپانیا به دست آوردند.»
در واقع مطابق آنچه در متن کتاب ادعا شده است، عارفان یهودی تمایل داشتند در خصوص مواریث مکنون زندگی دینی که شامل حوزه تجربیات عموماً مشروح تحت عنوان خلسه، وحدت عرفانی با خدا و نظایر اینها می گشت، کمتر حرف بزنند. تجاربی از این نوع در راس بسیاری از مرقومات قبالایی، البته اگر چه نه همه آنها، مطرح شده است.
یهودیان در سایه حکومت اسلامی که در اندلس بر پا شده بود و آنها را از اهل کتاب می دانست، به دوران رشد و شکوفایی بی نظیری رسیدند که خود از آن دوره به عنوان دوران طلایی فرهنگ یهود یاد می کنند. دورانی که با سقوط مسلمانان و خروج یهودیان از اسپانیا به سرعت رو به افول گذاشت.
عرفان یهودی به آن اعتبار که از بستر پیچیده و راز آلود فرهنگ یهودی برخاسته است، در واقع مدعی کشف اسراری است که در کتاب مقدس وجود دارد، عرفانی بسیار بغرنج و پیچیده و رازآلود است که راه ورود به آن برای همگان میسر نیست.
به هر حال آگاهی از اینکه در دل شریعتمدارترین و فقه استوارترین دین جهان، چگونه می توان از شوریدگی ها و قانون شکنی های عرفانی گفت، موضوع جذابی است که به خواندن و تامل کردن در کتاب عرفان یهود، می ارزد. کتابی که از جمله معدود منابع قابل اعتماد در حوزه دین یهود و از جمله عرفان یهودی است.
این کتاب در۵۵۱ صفحه و از سوی انتشارات نیلوفر به تازگی وارد بازار شده است و برای مطالعه و تحقیق درباره این نحله پیچیده و پر رمز و راز، کتاب قابل اعتنایی است.
مترجم کتاب «جریانات بزرگ در عرفان یهود» در مقدمه ای که بر کتاب نوشته این نکته را ذکر می کند که «مطالعه عرفان یهود در تاریخ ادیان و رشته دین پژوهی ضروری است و برای عرفان مسیحی، مایه عبرت اما برای عرفان اسلامی مایه دلگرمی، زیرا در قیاس با آن می توان به عمق عرفان اسلامی رسید.»
این استاد دانشگاه اورشلیم که در سال ۱۹۸۲ درگذشته است، از آنجا که دوست صمیمی والتر بنیامین، فیلسوف و از اعضای مکتب فرانکفورت، بوده، این کتاب را نیز به بنیامین تقدیم کرده است.

«يحيي بن يعيش» از عالمان بزرگ دين يهود اعلام كرد نسخه اي از تورات مربوط به پانصد سال پيش را در نزد خود دارد كه در آن به رسالت پيامبر اكرم منطبق با آنچه در قرآن كريم آمده بشارت داده شده است . به گزارش فارس به نقل از روزنامه اخبار قاهره خاخام يهودي مي گويد اين نسخه تورات را از پدرش « يعيش بن يحيي » به ارث برده است و دچار تحريف همچون ديگر نسخه هاي تورات نيست . وي مي گويد : اين كتاب برروي پوست حيوان و با جوهر ساخته شده از ساقه وبرگ گياهان و ريشه زعفران نوشته شده است و در 54 جزء، محتوي فرازها و آيات تورات است .
وي ادامه داد : من همان گونه كه به حضرت موسي ايمان دارم به پيغمبري حضرت محمد و بقيه پيغمبران نيز ايمان دارم و هيچ اعتراضي را نسبت به پيروان اديان ديگر ندارم . يحيي بن يعيش افزود : پدرم قبل از فوت در يكي از بيمارستان هاي لندن من را به دفاع از وطن دين عمل صالح نماز روزه و صداقت سفارش كرد اما وصيت نوشتاري نداشت . يحيي رهبر ديني يهوديان يمن و جانشين پدرش مي باشد.
به نقل از روزنامه جمهوری اسلامی، مورخۀ 86/3/9 قسمت جهت اطلاع)

از نکته های قابل ذکر درباره عرفان یهودی و آنچه به شکل عمومی تر آن می توان فرهنگ یهودی نامید، تاثیر عمیق و بنیادینی است که این دین از زرتشتی گری در ایران باستان گرفت. مجاورت و همزیستی چند صدساله در کنار پیروان آیین زرتشت، باعث شد که شالوده دین و فرهنگ یهود به گونه ای شکل بگیرد که به وضوح بتوان جای پای تاثیرهای فراوان آیین زرتشتی را در آن دید.
اینکه تنها کسی می تواند یهودی باشد که از مادری یهودی زاده شده است، نزدیکی با این مفهوم در دین زرتشت دارد که افراد تنها در صورتی زرتشتی خواهند بود که خون زرتشتی در رگ هایشان جاری باشد.
مفاهیمی مانند بهشت و دوزخ و باور به حساب و کتاب در روز قیامت، مواردی واضح است که نشان از تاثیر آیین زرتشت بر شریعت یهود دارد، حتی باور به شیطان در دین یهود، در واقع تاثیری از جنگ میان اهورامزدا و اهریمن است که در دین زرتشت بر آن تکیه می شود و مفهومی چون باور به فرشتگان، برداشتی از همان امشاسپندان، یا مددرسانان به اهورامزدا است. پس سخن بیراهی نیست اگر بگوییم نحله عرفانی در یهود هم در واقع متاثر از عرفان راز آلود و مبهم زرتشتی گری است، عرفانی که هرگز به وضوح مکاتب عرفانی در شرق نبوده است.

یکی از ملاحظات منحصر به فرد در آیین قبالا که باعث تمایز واضح این آیین عرفانی از آیین های عرفانی غیریهودی می شود، این است که در این مکتب عرفانی هرگز هیچ زنی حق ورود نداشته است. در واقع آیین قبالا، آیین مذکر است و ورود زنان به آن مطلقاً ممنوع گشته است و این نکته قابل توجهی است که حکایت از سنگینی سایه شریعت بر عرفان یهودی دارد. در صورتی که در عرفان اسلامی و مسیحی و بودایی زنان بسیاری صاحب نقش و سهم بوده اند.
عرفان یهودی به آن اعتبار که از بستر پیچیده و راز آلود فرهنگ یهودی برخاسته است، در واقع مدعی کشف اسراری است که در کتاب مقدس وجود دارد، عرفانی بسیار بغرنج و پیچیده و رازآلود است که راه ورود به آن برای همگان میسر نیست.
به هر حال آگاهی از اینکه در دل شریعتمدارترین و فقه استوارترین دین جهان، چگونه می توان از شوریدگی ها و قانون شکنی های عرفانی گفت، موضوع جذابی است که به خواندن و تامل کردن در کتب عرفانی یهود می ارزد.

"قرآن و کتاب مقدس، درون مایه های مشترک" اثر دنیز ماسون با ترجمه فاطمه سادات تهامی در دو جلد و شمارگان 3500 نسخه منتشر شده است. 

می دانیم که  آگاهی عمیق از روایتها و قرائتهای مختلف در قلمرو فرهنگ و علوم اسلامی و وقوف بر نقاط مثبت آنها در نزدیکترین شدن به واقعیت و شناخت صحیح اسلام نقش به سزایی دارد.

ترجمه و نقد آثار برجسته اندیشمندان، اسلام شناسان و قرآن پژوهان جهان عرب و دنیای غرب که طی چند دهه اخیر به زبانهای عربی، انگلیسی، آلمانی و فرانسه در زمینه تاریخ و علوم قرآن، تاریخ اسلام و سیره پیامبر(ص)، عرفان اسلامی، اخلاق و معنویت، فلسفه و کلام اسلامی منتشر شده است، گامی در راستای شناسایی و معرفی این وجوه از اسلام به غرب است.

خانم دنیز ماسون، مؤلف کتاب "قرآن و کتاب مقدس ، درون مایه های مشترک" تمام عمر خود را در راه مطالعه زبان و ادبیات عرب و پژوهش برای تحقیق در باب قرآن و نیز جستجوی اشتراک و افتراق آن با کتاب مقدس و دیگر متون یهودی و مسیحی گذارده است.

کتاب وی در قالب دفترهای پنج گانه خود به خوبی و به دور از هرگونه حب و بغض به مقایسه بین آموزه های یهودی، مسیحی و اسلامی در باب توحید، نبوت و معاد و موضوعات فرعی آنها می پردازد و موارد مشترک و اختلافی آنها را نشان می دهد.

فصول این دفتر به ترتیب عبارتند از: صفات خدا، آفرینش، وحی، قرآن، زندگی بازپسین.

مؤلف در بخشی از کتاب آورده است :  " از آنجا که قرآن در رده وحی توحیدی جای دارد، ارزیابی آن تنها در پرتو نصوص کتاب مقدس و حتی مقایسه آن با آموزه کلیسایی عصر نزول قرآن و برخی از نوشتارهای خاخام های یهودی مجاز است. چرا که تنها قرآن را باید با متون الهی مقایسه کرد و این کار می تواند گستردگی و جامعیت و اکملیت قرآن را نیز نشان دهد ".

این کتاب توسط نشر و پژوهش سهروردی منتشر شده است. .