آسمانه، یک ساله شد و نمی دانم توانست دغدغه های چند ساله اش را منتقل کند یا نه؟ اما قلم بر مدار یک دین چرخید (و به قول دوستان گیر کردِ سوزن) آن هم یهود. دینی با سابقۀ سه  هزار ساله. انصافاً منابع اصیل و معتبر در یهود شناسی کم بود و اگر بود غالباً کپی برداری شده.

 دیگر قصد پرداخت بیشتر به آن آیین ندارم هر چند یقینم این است که کار بسنده و پُر اعتبار در آن ساحت کم شده؛ گرچه ناسزا گویان به سیاست مداران آن دیار، روز افزا. 

(بنابراین به نظرم بد نیست در کنار فحش دادن به عملکرد صهیونها با اعتقادات آنها هم دشمن شویم!!) 

حضرت علی ع فرمود:

«و الله لو ثُنیت لی الوساده، لقضیتُ بین اهل التورات بتوراتهم و بین اهل الانجیل بانجیلهم و بین اهل الزبور بزبورهم و بین اهل القرآن بقرآنهم .»۱

که مفهوم موافق گفته حضرتش لزوم بحث و گفت و گو است. اما این بحث و گفتگو، اطلاع و اشراف نسبی و گاه عمیق بر متون و مصادر احتجاجی را می طلبد. 

بگذریم. از میان احتجاجات خواندنی و جالب، کتابی است از جناب طبرسی مفسر به نام: الاحتجاج که پُر است از نقل حکایات معتبر معصومین در احتجاجات شان بر نحل دیگر. چه فرق اسلامی و چه سایر ادیان؛ چون یهود و مسیحیت و دهریون و ... .

در زمینه مناظرات فرق اسلامی کتب زیادی داریم که اگر کسی خواست به مقدمۀ کتاب فرهنگ فرق اسلامی از محمد جواد مشکور، چاب به نشر آستان قدس رضوی مراجعه کند. 

۱) به خدا قسم اگر دستی در کار می داشتم و اسباب اش فراهم می بود، قطعاً با یهودیان به تورات شان و با ... داوری می نمودم. طبرسی؛ الاحتجاج(چ شریف رضی) ۱/۳۴۶.