عیسی ع برای اظهار پیام اش از مراکز تبلیغی یهود در کفرناحوم آغاز کرد و از کنیسه ها؛ گرچه بعدها بدین منظور سر بازار و مزارع هم می رفت.

خاصیت تعالیم وی هم چیزی نبود الا سادگی در تعلیم با ارائه تمثیلات ساده. و مبانی دینی اش ــ آنچنانکه از دل اناجیل بر می آید ــ یکی این بود که: حقیقت مذهب در دل آدمی است؛ پس وی پی استدلال های پیچیده برای اثبات خدا و خودش نرفت و یکسره از صفات خدا می گفت، و دوم: تجدید نظر و تکمیل احکام عبریان و شریعت موسوی و بازبینی و بیان با زبانی دگر.(متی ۵/۱۸: گمان مبرید آمده ام تورات یا صحف انبیا را باطل سازم. نیامده ام تا باطل سازم بلکه تا تمام کنم.)

اولین اقدام تحریک آمیز وی هم این بود که عیسی در روز سبت به مزرعه رفته و کشاورزی نمود. یهودیان معترض از فرقه فریسی را ندا داد که: سبت به جهت انسان مقرر شد و نه انسان برای سبت؛ پس پسر انسان مالک روز سبت است. 

شور بعدی وی معالجه بیماران در سبت بود که امری حرام شمرده می شد. فریسیان، حواریون را دیدند که بدون رعایت شریعت موسوی، دست ناشسته غذا می خورند، و عیسی و اتباع وی را به تسامح و اهمال دینی متهم کردند.

عیسی البته در جواب شان گفت: هیچ چیزی نیست که از بیرون آدم داخل شده وی را نجس کند؛ بلکه آن نجس کننده ها آنها یند که از درون آدمی ساطع می شوند و ممکن است ناپاکی آرند مثل خیال زنا و دزدی: « شنیده اید که به اولین (موسی) گفته شده زنا مکن! لیکن من به شما می گویم هر کسی که به زنی نظر شهوت آلود اندازد همان دم در دل خود با او زنا کرده است. متی ۵/۲۸»